|
سردم است
و چقدر خسته ام
لبانم را ياراي شكوه و شكايت نيست
دست به دست كابوس شبانه
به قصر خاطراتم پا مي گذارم
در آنجا كه مشق شب كودكي ام
تاريكي و تنهايي بود
نمره ات:
شرم ، ترس و هراس
با توام
با تويي كه هيچگاه
نامت
جايي در ذهن خاموشم نداشته
ندارد
و نخواهد داشت.
"زنده یاد شقایق لعلی"
|
