شقایق لعلی متولد دوم دی ماه سال 1360،بومی دریا بود.او با شنیدن صدای موجهای خزر چشم گشود و سالیان سال خواب غرق شدن میان آن آبی حجیم را می دید... او دریایی بود و مثل جنگلهای شمال سبز،او دوست کلمه ها بود،دوست آسمان،زمین،مادرش و حال مدتی است همدمی تازه دارد... او آنقدر آرام و زیبا خوابیده بود که حتی پرواز پرنده ها آشفته اش نمی کرد،او که مثل تمام پروانه های بی فریاد شوق پرواز داشت،شوق رسیدن....
هرگونه کپی برداری یا درج مطالب این وبلاگ در فضاهای دیگر منوط به اجازه خانواده مولف آزاد می باشد.
این وبلاگ اول و پانزدهم هر ماه به روز می شود.
آرامگاه او,بهشت زهرا,قطعه224 ردیف71 شماره20
دوستانی که وبلاگ بانوی اردیبهشت را لینک می کنن,متقابلا لینک خواهند شد.
